Strona główna

Świecki Ruch Misyjny „Epifania” jest międzynarodowym, niezależnym, niesekciarskim, nieobliczonym na zysk, ruchem religijnym. Łączą się w nim w celu dobrowolnej współpracy liczni chrześcijanie, szczególnie osoby świeckie wszelkich zawodów i poglądów z różnych wyznań i bezwyznaniowi. Tworzą oni w ten sposób społeczności religijne w wielu krajach. Ruch nie jest stowarzyszony z żadną inną grupą ani z żadną denominacją. Samofinansowanie realizuje z dobrowolnych składek, wnoszonych w sposób niekrępujący.

Celem Świeckiego Ruchu Misyjnego „Epifania” jest nauczanie Ewangelii („zwiastuję wam radość wielką” – Łuk. 2:10, 14), zachęcanie do wzrostu w charakterze na podobieństwo charakteru Chrystusa, rozpowszechnianie wiedzy biblijnej i zachęcanie innych do jej rozpowszechniania (szczególnie wiedzy odnoszącej się do naszych czasów) oraz pobudzanie do większego zainteresowania indywidualnym i grupowym studiowaniem Biblii według niesekciarskich zasad w zborach, w miejscach zebrań lub domach itp.

Aby zrealizować swe cele, Świecki Ruch Misyjny „Epifania” w licznych krajach wydaje i rozpowszechnia w różnych językach – przez kolporterów, ewangelistów i innych chrześcijańskich pracowników, pocztą itp. – wiele książek napisanych na podstawie Biblii oraz broszur, czasopism i bezpłatnych ulotek. Ruch wykorzystuje także swoich wykwalifikowanych mówców, nauczycieli i ewangelistów, do prowadzenia studiów biblijnych, dyskusji oraz zebrań pytań i odpowiedzi, projekcje filmów i obrazów biblijnych, wygłaszanie ilustrowanych pogadanek biblijnych oraz wykonywanie posług weselnych, pogrzebowych itd.

Świecki Ruch Misyjny „Epifania” w swej obecnej formie powstał w 1920 roku, kiedy to Paul S. L. Johnson i Raymond G. Jolly (główny pomocnik Paula S.L. Johnsona) oraz inni potrzebowali nazwy dla celów publikacyjnych i innych w rozwijanych formach służby ewangelicznej bez przynależności denominacyjnej. P.S.L. Johnson, aż do swojej śmierci w 1950 roku, był także redaktorem czasopism Ruchu: Teraźniejsza Prawda oraz Sztandar Biblijny.


Codzienna Niebiańska Manna:

Czyż nie wiedzieliście, że w tym, co jest Ojca mego, ja być muszę? – Łuk. 2:49.

Czyż wszyscy nie powinniśmy posiadać ducha Mistrza, wyrażonego w Jego słowach? Prawdziwi święci Pańscy nie mają własnych spraw, gdyż poświęcając się, oddali Panu wszystko, co posiadali. Swoimi dobrami zarządzają jako szafarze Pana. Umierając jako zamożni ludzie, nie powinni powierzać tych dóbr swoim dzieciom lub przyjaciołom, być może ze szkodą dla nich. Dobra te powinny być jak najmądrzej używane przez szafarza przed śmiercią, ponieważ ze śmiercią jego szafarstwo dobiega końca, a on musi zdać z niego rachunek.

Dla doskonałego chłopca Jezusa naturalnym było angażowanie się w sprawy dotyczące Pana. Dlatego wydawało Mu się dziwne, że Józef i Maria nie dostrzegali słuszności Jego postępowania. W tym zawarta jest lekcja zarówno dla młodych, jak i starych – angażowanie się w sprawy dotyczące Boga. Błogosławieni są ci, którzy czynią to spontanicznie. Nie powinni być zaskoczeni, jeśli drudzy, nawet ci najbliżsi i najdrożsi, nie rozumieją ich postępowania, traktując ich jako działających niesprawiedliwie lub przynajmniej bezmyślnie wobec nich. Niech się zadowolą myślą, że pewnego dnia również ci zrozumieją, a w międzyczasie niech będą zadowoleni z pochwały Mistrza, jeśli inni ich potępiają.

Sztandar Biblijny


Zmartwychwstanie umarłych


Nauki Świadków Jehowy…


Linki:

USA Stany Zjednoczone
W_Brytania Wielka Brytania
Niemcy Niemcy
Francja Francja
Litwa Litwa
Rosja Rosja
Ukraina Ukraina
Brazylia Brazylia
Czechy Czechy
Indie Indie


Uwaga

Serwis w trakcie przebudowy. Stara wersja serwisu z zasobami jest jeszcze dostępna tutaj.