Strona główna

Świecki Ruch Misyjny „Epifania” jest międzynarodowym, niezależnym, niesekciarskim, nieobliczonym na zysk, ruchem religijnym. Łączą się w nim w celu dobrowolnej współpracy liczni chrześcijanie, szczególnie osoby świeckie wszelkich zawodów i poglądów z różnych wyznań i bezwyznaniowi. Tworzą oni w ten sposób społeczności religijne w wielu krajach. Ruch nie jest stowarzyszony z żadną inną grupą ani z żadną denominacją. Samofinansowanie realizuje z dobrowolnych składek, wnoszonych w sposób niekrępujący.

Celem Świeckiego Ruchu Misyjnego „Epifania” jest nauczanie Ewangelii („zwiastuję wam radość wielką” – Łuk. 2:10, 14), zachęcanie do wzrostu w charakterze na podobieństwo charakteru Chrystusa, rozpowszechnianie wiedzy biblijnej i zachęcanie innych do jej rozpowszechniania (szczególnie wiedzy odnoszącej się do naszych czasów) oraz pobudzanie do większego zainteresowania indywidualnym i grupowym studiowaniem Biblii według niesekciarskich zasad w zborach, w miejscach zebrań lub domach itp.

Aby zrealizować swe cele, Świecki Ruch Misyjny „Epifania” w licznych krajach wydaje i rozpowszechnia w różnych językach – przez kolporterów, ewangelistów i innych chrześcijańskich pracowników, pocztą itp. – wiele książek napisanych na podstawie Biblii oraz broszur, czasopism i bezpłatnych ulotek. Ruch wykorzystuje także swoich wykwalifikowanych mówców, nauczycieli i ewangelistów, do prowadzenia studiów biblijnych, dyskusji oraz zebrań pytań i odpowiedzi, projekcje filmów i obrazów biblijnych, wygłaszanie ilustrowanych pogadanek biblijnych oraz wykonywanie posług weselnych, pogrzebowych itd.

Świecki Ruch Misyjny „Epifania” w swej obecnej formie powstał w 1920 roku, kiedy to Paul S. L. Johnson i Raymond G. Jolly (główny pomocnik Paula S.L. Johnsona) oraz inni potrzebowali nazwy dla celów publikacyjnych i innych w rozwijanych formach służby ewangelicznej bez przynależności denominacyjnej. P.S.L. Johnson, aż do swojej śmierci w 1950 roku, był także redaktorem czasopism Ruchu: Teraźniejsza Prawda oraz Sztandar Biblijny.


Codzienna Niebiańska Manna:

A jeśli kto o swoich starania nie ma ... wiary się zaparł i gorszy jest niż niewierzący – 1 Tym. 5:8.

„Wiara” zawiera w sobie znaczenie miłości, współczucia, zainteresowania drugimi i troski o nich, szczególnie o domowników wiary. Jak bardzo pozwala nam dostrzec współczujący charakter naszego Pana fakt, że myślał On o dobru drugich w czasie, gdy sam uginał się pod ciężarem doświadczeń! Jego własna agonia nie przeszkodziła Mu w myśleniu o Swojej matce i troszczeniu się o jej przyszłość. Dostrzegamy tu wybór Jana, bez wątpienia dokonany przede wszystkim z powodu jego miłującego, czułego usposobienia; po drugie – z powodu jego gorliwości dla Pana oraz prawdy; i po trzecie – z powodu jego odwagi, popychającej go do pozostawania w pobliżu umierającego Mistrza w Jego ostatnich godzinach, z narażeniem własnego życia. Zwróćmy uwagę na te charakterystyczne cechy, które Pan pochwala, abyśmy sami mogli je rozwijać i w ten sposób otrzymać szczególne przywileje służby od tego samego Mistrza.

Na każdego w tym życiu nałożona jest pewna odpowiedzialność, różna w naturze, stosownie do zajmowanego stanowiska. Na tych, którzy mają rodziny, spoczywają szczególne obowiązki, zależne od zajmowanych przez nich pozycji. Głowa rodziny zobowiązana jest zaspokajać potrzeby znajdujących się na jej utrzymaniu. Odmowa uznania i wypełniania tej odpowiedzialności jest wyparciem się wiary. Jednostka postępująca w ten sposób jest gorsza niż niewierzący.

Sztandar Biblijny


Zmartwychwstanie umarłych


Nauki Świadków Jehowy…


Uwaga

Serwis w trakcie przebudowy. Stara wersja serwisu z zasobami jest jeszcze dostępna tutaj.