Strona główna

Świecki Ruch Misyjny „Epifania” jest międzynarodowym, niezależnym, niesekciarskim, nieobliczonym na zysk, ruchem religijnym. Łączą się w nim w celu dobrowolnej współpracy liczni chrześcijanie, szczególnie osoby świeckie wszelkich zawodów i poglądów z różnych wyznań i bezwyznaniowi. Tworzą oni w ten sposób społeczności religijne w wielu krajach. Ruch nie jest stowarzyszony z żadną inną grupą ani z żadną denominacją. Samofinansowanie realizuje z dobrowolnych składek, wnoszonych w sposób niekrępujący.

Celem Świeckiego Ruchu Misyjnego „Epifania” jest nauczanie Ewangelii („zwiastuję wam radość wielką” – Łuk. 2:10, 14), zachęcanie do wzrostu w charakterze na podobieństwo charakteru Chrystusa, rozpowszechnianie wiedzy biblijnej i zachęcanie innych do jej rozpowszechniania (szczególnie wiedzy odnoszącej się do naszych czasów) oraz pobudzanie do większego zainteresowania indywidualnym i grupowym studiowaniem Biblii według niesekciarskich zasad w zborach, w miejscach zebrań lub domach itp.

Aby zrealizować swe cele, Świecki Ruch Misyjny „Epifania” w licznych krajach wydaje i rozpowszechnia w różnych językach – przez kolporterów, ewangelistów i innych chrześcijańskich pracowników, pocztą itp. – wiele książek napisanych na podstawie Biblii oraz broszur, czasopism i bezpłatnych ulotek. Ruch wykorzystuje także swoich wykwalifikowanych mówców, nauczycieli i ewangelistów, do prowadzenia studiów biblijnych, dyskusji oraz zebrań pytań i odpowiedzi, projekcje filmów i obrazów biblijnych, wygłaszanie ilustrowanych pogadanek biblijnych oraz wykonywanie posług weselnych, pogrzebowych itd.

Świecki Ruch Misyjny „Epifania” w swej obecnej formie powstał w 1920 roku, kiedy to Paul S. L. Johnson i Raymond G. Jolly (główny pomocnik Paula S.L. Johnsona) oraz inni potrzebowali nazwy dla celów publikacyjnych i innych w rozwijanych formach służby ewangelicznej bez przynależności denominacyjnej. P.S.L. Johnson, aż do swojej śmierci w 1950 roku, był także redaktorem czasopism Ruchu: Teraźniejsza Prawda oraz Sztandar Biblijny.


Codzienna Niebiańska Manna:

Dobroć i miłosierdzie twe pójdą za mną po wszystkie dni życia mego: i będę mieszkał w domu Pana na wieki – Ps. 23:6.

Dobroć i miłosierdzie, których spodziewamy się w Królestwie, mają swój początek już tutaj i dlatego powinny być oceniane. Kto nie zna radości Pana w tym życiu, zdecydowanie nie będzie przygotowany do radości Pana w Królestwie, niezależnie od tego, jakich błogosławieństw i radości może dostąpić pod rządami Królestwa, w czasie Wieku Tysiąclecia. Istnieją więc radość i szczęście, udzielane wiernym Panu jednostkom, które nie są chwilową radością związaną z początkowym przyjęciem Pana i poświęceniem się Jemu. Na dobroć i miłosierdzie Pana nie powinno się patrzeć jako na coś, co należy do odległej przeszłości, ale należy je uznawać i oceniać jako rzeczy teraźniejsze. Boska dobroć i miłosierdzie towarzyszą nam każdego dnia – odświeżają nas, wzmacniają i błogosławią.

Boska dobroć i miłosierdzie błogosławią nasz nowy umysł i człowieczeństwo, chociaż dobroć tu wymieniona odnosi się bardziej, choć nie wyłącznie, do naszych przywilejów duchowych, podczas gdy miłosierdzie odnosi się bardziej, choć nie wyłącznie, do naszych przywilejów ludzkich. Posiadanie ich jest chwalebnym przywilejem – nie tylko przez część, ale przez całą podróż do Królestwa. Nie wątpmy ani przez chwilę w wierność Pana w udzielaniu nam wszelkiej łaski, miłosierdzia i prawdy, potrzebnych w naszej całej podróży. On nas nigdy nie zawiedzie, nie opuści ani nie porzuci. A gdy okażemy się wierni aż do końca, naszym wiecznym działem będzie członkostwo w rodzinie Bożej.

Sztandar Biblijny


Zmartwychwstanie umarłych


Nauki Świadków Jehowy…


Linki:

USA Stany Zjednoczone
W_Brytania Wielka Brytania
Niemcy Niemcy
Francja Francja
Litwa Litwa
Rosja Rosja
Ukraina Ukraina
Brazylia Brazylia
Czechy Czechy
Indie Indie


Uwaga

Serwis w trakcie przebudowy. Stara wersja serwisu z zasobami jest jeszcze dostępna tutaj.